Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Βρωμάς και ζέχνεις...ΞΕΝΕ.

Ενώ οι δικοί μας οι Έλληνες μοσχοβολούν φρεσκάδα. Εεμ έτσι πάει, κύριος! Ο ξένος σου βρωμίζει τον τόπο και την συνείδηση. Οτιδήποτε ''ξένο'' δεν το αντέχεις. Θέλεις να το διώξεις από κοντά σου μη τυχόν καταφέρει να σε βρωμίσει και σένα. Μη τυχόν και καταλάθος σε κολλήσει αυτό του το ελάττωμα. Ξένος δεν είναι μόνο ο αλλοδαπός. Ξένος είναι και εκείνος που διαφέρει από σενα. Έτσι το  βλέπουμε εμείς τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα. Οτιδήποτε μας ξενίζει, δεν το αντέχουμε. Δεν καταβάλλουμε προσπάθεια να το καταλάβουμε ελαφρώς, αντιθέτως το στήνουμε στον τοίχο. Διαφορετικές σεξουαλικές & θρησκευτικές προτιμήσεις, διαφορετικό χρώμα... Όλα αυτά μας αηδιάζουν. Δεν βγάζω την ουρά μου απέξω. Ούτε εγώ έχω συμβιβαστεί με την διαφορετικότητα των ανθρώπων. Δεν μπορώ να πω ότι με ενοχλεί να συνυπάρχω με το διαφορετικό, αρκεί να μην απειλούμαι από αυτό. Αρκεί να μην προσπαθείς να μου πλασάρεις ως πλήρως φυσιολογικό, το αφύσικο. Θες να είσαι γκέι? Κάντο, έτσι κ αλλιώς δεν είστε η μειονότητα πια. Οι υπόλοιποι είναι! Καλά κάνουν διάφορα δημόσια πρόσωπα και παραδέχονται συχνά την διαφορετικότητα τους, για να μην νιώθουν ένα σωρό άνθρωποι απελπισμένοι και αποκλεισμένοι κοινωνικά. Αντιθέτως να μπορούν να κάνουν όνειρα και να προχωρούν μπροστά. Μην γίνεστε όμως τόσο προκλητικοί. Δεν υπάρχει λόγος. Προσπαθώ, προσπαθώ σκληρά να μην βλέπω την θρησκεία σαν μια επίγεια κόλαση αλλά δεν με αφήνουν τα γεγονότα. Όταν υπάρχουν γυναικόπαιδα που τα καίνει ζωντανά επειδή δεν ασπάζονται το κοράνι και το κάθε κοράνι, πως μου ζητάς να μην νιώθω αηδία για το φανατισμό στον οποίο μας υποβάλλουν οι θρησκείες? Άλλο να πιστεύεις σε κάτι ανώτερο απο σενα και άλλο να είσαι ένα πιστό πρόβατο. Ή μάλλον λύκος, για να το θέσω πιο σωστά. Πως μου ζητάς να μην έχω ίχνος ρατσισμού μέσα μου για εκείνους που θέλουν να φτιάξουν κ άλλα τζαμιά στη χώρα μου? Πως να είμαι δίκαιη και όχι προκατειλημμένη απέναντι σε ανθρώπους που μεγαλώνουν σαν άγρια ζώα και θα σκότωναν για να υπερασπιστούν την ''θρησκεία'' τους? Τι να την υπερασπιστούν δηλαδή... Υπερασπίζεσαι κάτι όταν εκείνο στο θίξουν. Όχι όταν απλά κάποιος πιστεύει κάτι διαφορετικό από σενα. Ούτε με τους μετανάστες έχω ιδιαίτερο πρόβλημα, αλλά δεν μπορώ να σου πω και ψέματα πως είναι η καλύτερη μου να μην μπορώ να βγω έξω από το σπίτι μου. Δεν θέλω όμως σε καμία περίπτωση ούτε την κακομεταχείρηση τους, ούτε το κακό τους. Αρκεί να μην επιδιώκουν κ εκείνοι το κακό μου όμως. Να βάλω στην γωνία όμως κάποιον διαφορετικό από εμένα και να αρχίσω να τον κλωτσάω, είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, όχι. Εκεί είμαι απόλυτη. Έτσι όπως κάνανε στον Βαγγέλη και σε ένα σωρό Βαγγέληδες, Αχμέτ, Ρομπέρτο και ένα σωρό ανθρώπους από όπου και αν κατάγονται. Για ποιο λόγο να μισήσω κάτι που τυχαία δεν είμαι? Για ποιο λόγο να πολεμήσω κάποιον που απλώς διαφέρει από μένα αλλά είμαστε σε θέση να συνυπάρξουμε ειρηνικά? Παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού σήμερα, αλλά πιστεύω πως είναι τρομερά δύσκολο να φτάσεις στα αλήθεια σε σημείο να μπορείς να γιορτάσεις αυτή την μέρα. Θέλει πολλή δουλειά για να μπορέσεις να αποδεχτείς ότι σε ξενίζει. Εύκολο είναι στα λόγια να λέμε όλοι πόσο μη-ρατσιστές είμαστε. Κι όμως είναι από τα δυσκολότερα κατορθώματα για έναν άνθρωπο. Μακάρι να υπήρχε μάθημα στα σχολία που από πρώιμη ηλικία να μας μιλούν για την διαφορετικότητα, μα δυστυχώς δεν υπάρχει. Γιαυτό καλό είναι ο άνθρωπος να ταξιδεύει όσο μπορεί. Να γνωρίζει νέους πολιτισμούς και νέα μέρη. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος να σκοτώσεις τον ρατσιστή που κρύβεται μέσα σου... Μέσα σε όλους μας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου