Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Τι μας λες ρε φαφούτη...

Από μικρά που ήμασταν οι γονείς, οι συγγενείς και οι δάσκαλοι μας, φρόντιζαν να μας φλομώνουν με διαφόρων ειδών ιστορίες με τις οποίες ενδεχομένως και οι ίδιοι μεγάλωσαν ακούγοντας τες από οικεία πρόσωπα. Κάποιες είχαν σκοπό να μας τρομάξουν προκειμένου να ξανασκεφτούμε την σκανταλίτσα που ήμασταν έτοιμα να κάνουμε ενώ άλλες είχαν σκοπό να μας καθησυχάσουν πως κάτι όμορφο υπάρχει παραπέρα. Κάτι μαγικό αιωρείται στην ατμόσφαιρα και αν πιστέψουμε σε αυτό τότε η μοίρα μας λούζει και εμάς με λίγη νεραιδόσκονη. Άλλοτε ήταν ο μπαμπούλας που έρχεται και τρομάζει τα άτακτα παιδάκια, άλλοτε ήταν η καλή νεράιδα που έπαιρνε τα τοσοδούλια πρώτα μας δοντάκια. Το μόνο που χρειαζόταν να κάνουμε ήταν να τα βάλουμε κάτω από το μαξιλάρι μας τη νύχτα και το πρωί είχαν εξαφανιστεί με τρόπο ανεξήγητο και βρίσκονταν στην συλλογή κάποιας καλής νεράιδας. Είναι σίγουρο όμως πως πάντα είναι καλή η νεράιδα?  Είναι σίγουρο πως μόνο τα μικρά παιδάκια χάνουν τα δοντάκια τους από φυσικά αίτια? Αααχ, καταραμένη στενοχώρια. Δεν ξέρεις πως θα σε χτυπήσει. Δεν φαντάζεσαι τι σκοπεύει να σου κάνει. Τι σου επιφυλλάσει... Τόσα χρόνια βλέπουμε την γραφικότατη πλέον φιγούρα που ευέξαπτου & αθυρόστομου αθλητικογράφου και σχολιαστή Γιώργου Γεωργίου. Ακούει και στο παρατσούκλι που του έχουμε κολλήσει εδώ και χρόνια, φαφούτης! Και αναρωτιέσαι γιατί δεν πάει ο χριστιανός να βάλει καμιά μασέλα να ηρεμήσει το μάτι μας? Και όμως δεν είχαμε ιδέα τι κρύβεται πίσω από την συγκεκριμένη εμφάνιση που μας προκαλεί γέλιο αν μη τι άλλο. Ακούγοντας τις δηλώσεις του πραγματικά με έπιασε ένα σφίξιμο στο στομάχι, μια πίκρα λες και τον συμπονούσα. Λες και καταλάβαινα τι περνάει. Έτσι αποφάσισε να τον χτυπήσει η δυστυχία. Μέσα σε μια νύχτα. Για φαντάσου αύριο το πρωί να ξυπνήσεις και αντί να αντικρίσεις τον ευατό της προηγούμενης νύχτας, να έρθεις αντιμέτωπος με ένα πλάσμα που με τόσο εμφανή τρόπο το χτύπησε η κακουχία όχι μόνο ψυχικά αλλά και σωματικά. Ο κ. Γεωργίου αποκάλυψε πως όταν έμαθε πως ο γιός του πάσθει από μια πολύ σπάνια και ανίατη ασθένεια (''αταξία του Φρίντριχ''), ξύπνησε και συνειδητοποίησε πως σε μια μόνο νύχτα είχαν ασπρίσει τα μαλλιά του και άρχισε σταδιακά να χάνει τα δόντια του. Και όλοι εμείς ακόμα να καταλάβουμε και να χωνέψουμε πως αυτά αποτελούν τις αληθινές δυστυχίες της ζωής. Ακόμα δεν έχουμε πιστέψει στην υγεία πάνω απ'όλα... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου